Yarasalar gibi uçma yeteneğinde olan böcekler ve kuşlar gibi hayvanlar, aynı zamanda yürüme yeteneğine de sahiptir. Fakat yarasaların el ve ayak yapıları yürümeye elverişli değildir. Dolayısıyla, diğer uçan hayvanlar gibi ayakları üzerinde duramadıklarından, tünek yerlerinde arka ayakları ile asılı ve baş aşağı durmak zorundadırlar. Yarasaların birçok ilginç özellikleri vardır.

Yarasa

Kısa mesafede süzülme şeklinde uçabilen bazı sincapları dikkate almazsak, gerçek olarak uçabilen tek memeli hayvan grubu yarasalardır. Diğer memelilerdeki gibi canlı yavru doğururlar ve yavru sütle beslenir. Anne yarasa genelde yılda sadece bir yavru doğurur. Anne avlanmaya çıktığı zaman, yavru tünek yerinde bırakılır fakat yavrunun anne vücudunda asılı olarak taşındığı da bilinmektedir. Sadece anneler yavru bakımını üstlenir, erkekler katılmaz ve eş sürekliliği yoktur. Anne yarasa, milyonlarca yavru içersinde kendi yavrusunu tanır. Annede süt yoksa, diğer anne yarasalar da yavruyu besleyebilir. Küçük yarasa türlerinin yavruları 5-6 haftada anneden bağımsız olur ve yaklaşık iki yaşında üreme olgunluğuna erişir. Yarasalar gececidir, gündüzü ise dinlenerek geçirirler. Çoğu yarasada görme zayıftır. Koku ve duyma oldukça iyi gelişmiştir. Balina ve yunuslardaki gibi “ekolokasyon” denen duyu sistemleri gelişmiştir. Bu sistemde, insanların duyamayacağı ses dalgaları etrafa verilir ve etraftaki cisimlere çarpan bu ses dalgalarının yankısı algılanarak cismin yeri belirlenir. Parmak kemikleri oldukça esnektir ve araları ince deri ile kaplıdır. Bu deri ayrıca vücuda da birleşik olarak bulunur ve uçmayı sağlayan kanatsı yapıya dönüşür. Kanatsı yapıdaki deri, esnek olmasından başka oldukça incedir, böylece yarasalar uçarken kuşlardan daha hızlı ve şaşmaz dönüşler yapabilir. Yarasalar, milyonlarca sayıda bir arada yaşarlar, genelde mağara, eski ev çatıları ve ağaç kovukları gibi yerleri tercih ederler. Birbirleriyle ses dalgaları ile anlaşabildikleri bilinmektedir. Dünya’da 2000 kadar farklı yarasa türü bulunduğu tahmin edilmektedir, bunların %70’i böcekle beslenir. Geri kalanların çoğu meyveyle beslenir. Büyük yarasalardan, üç türün bazı hayvanların kanını emerek yada onları yiyerek beslendiği bilinmektedir. Yarasaların önemli özelliklerinden biri de, hayvanlar veya hayvan ve insanlar arasında birçok hastalık etkeninin taşınmasında taşıyıcı olarak rol oynamasıdır. Kuduz, SARS, Ebola ve diğer birçok virüs hastalıklarını taşıyabilirler. Bunlardan en önemlilerinden biri şüphesiz kuduzdur. Gerçi yarasaların sadece %0.5 kadarının kuduzu taşıdığı bilinmekle beraber, ölü yada canlı, yarasalarla temas etmekten, özellikle ölü yada uyuşuk duran yarasaya dokunmaktan kaçınmalıdır. Yarasa dişi, uyurken ısırılan hayvan veya insanın hissetmeyeceği kadar küçüktür. Isırılma ve temas durumlarında en yakın sağlık kuruluşuna gidilmeli, özellikle kuduz önlemi alınmalıdır. Yarasalar birçok bitki türü için çok önemlidir, çünkü bitkilerin tozlaşmasında rol oynarlar. Sadece tozlaşmada değil aynı zamanda, bitkilerin tohumlarının taşınmasında da rol oynayarak bu bitki türlerinin varlığının devamında önemli görev yapmış olurlar. 1-2 milyonluk bir yarasa kolonisinin, bir gecede 5-10 ton kadar zararlı böceği yediği hesaplanmıştır. Birçok ülkede, diğer yabani hayvanlar gibi yarasaların da korunma kanunları çıkarılmıştır. Hatta kolonileri rahatsız edenlere bile ağır cezalar uygulanarak doğal dengede rol oynayan bu  hayvanlar koruma altına alınmıştır.